İktisat

Phillips Eğrisi (Phillips Curve)

Nedir?

Phillips eğrisi A. W. Phillips tarafından geliştirilen ekonomik bir kavramdır ve enflasyon ile işsizliğin istikrarlı ve ters bir ilişkiye sahip olduğunu belirtir. Teori, ekonomik büyümeyle birlikte enflasyonun artacağını, bunun da daha fazla iş imkanı yaratacağını ve dolayısıyla daha az işsizliğin olacağını iddia eder. Bununla birlikte, orijinal kavram, hem enflasyon hem de işsizlik oranlarının yüksek olduğu 1970’lerde yaşanan stagflasyonun ortaya çıkması nedeniyle ampirik olarak kanıtlanmamıştır.

Phillips Eğrisi Kısa Dönem

Phillips eğrisinin arkasındaki kavram, bir ekonomideki işsizlik oranındaki değişimin fiyat enflasyonu üzerinde tahmin edilebilir bir etkisi olduğunu belirtir. İşsizlik ve enflasyon arasındaki ters ilişki, aşağı doğru eğimli, içbükey bir eğri ile enflasyon ve diğer eksende işsizlik olarak gösterilmiştir. Enflasyonun artması işsizliği azaltır veya enflasyonun azalması işsizliği artırır. Alternatif olarak teoride, işsizliği azaltmaya odaklanma da enflasyonu artırır ve bunun tam tersi de geçerlidir.

Phillips Eğrisi Uzun Dönem

1960’lardaki inanç, herhangi bir mali teşvikin toplam talebi artıracağı ve aşağıdaki etkileri başlatacağı inancıydı. Emek talebi artar, işsiz işçilerin havuzu daha sonra azalır ve şirketler rekabet etmek ve daha küçük bir yetenek havuzunu çekmek için ücretleri artırır. Kurumların ücret maliyeti artar ve şirketler bu maliyetleri fiyat artışları şeklinde tüketicilere yansıtır.

Bu inanç sistemi, birçok hükümetin enflasyonun hedeflendiği bir oranın belirlendiği bir “durdurulan” stratejisini benimsemelerine neden olmuş ve ekonomiyi hedeflenen orana ulaşmak için genişletmek veya daraltmak için mali ve parasal politikalar kullanılmıştır. Bununla birlikte, enflasyon ve işsizlik arasındaki istikrarlı denge 1970’lerde durgunluğun artmasıyla birlikte çöktü ve Phillips eğrisinin geçerliliğini sorguttı.

Phillips Eğrisi ve Stagflasyon

Stagflasyon, bir ekonominin durgun bir ekonomik büyüme, yüksek işsizlik ve yüksek fiyat enflasyonu yaşadığı durumlarda meydana gelir. Elbette bu senaryo, doğrudan Philips eğrisinin arkasındaki teoriyle çelişir. 1973-1975 yılları arasında ABD ekonomisi gayri safi yurtiçi hasılasının sürekli azaldığı altı çeyrek dönem yaşadı ve bu dönemde enflasyon üçe katlandı. Ancak artan enflasyonla birlikte işsizlik azalmadı. Aksine işsizlikte artmaya devam etti.


Keynesyen Yaklaşım ve Phillips Eğrisi:

A)KISA DÖNEM

  • Phillips Eğrisi geçerlidir.
  • Enflasyonla işsizlik arasında değiş tokuş vardır.
  • Phillips Eğrisi negatif eğimlidir.

B)UZUN DÖNEM

  • Keynesyen yaklaşım yalnızca kısa dönemlidir.

Monetarist Yaklaşım ve Phillips Eğrisi:

A)KISA DÖNEM

  • Phillips Eğrisi geçerlidir.
  • Enflasyonla işsizlik arasında değiş tokuş vardır.
  • Phillips Eğrisi negatif eğimlidir.
  • Beklenen enflasyon değişmemiştir.
  • Adaptif beklentiler söz konusudur.
  • Doğal işsizlik oranı söz konusudur.

B)UZUN DÖNEM

  • Phillips Eğrisi geçersizdir.
  • Enflasyonla işsizlik arasında değiş tokuş yoktur.
  • Phillips Eğrisi diktir.
  • Beklenen enflasyon değişmiştir.
  • Adaptif beklentiler söz konusudur.
  • Doğal işsizlik oranı söz konusudur.

Yeni Klasik Yaklaşım ve Phillips Eğrisi:

KISA VE UZUN DÖNEM

  • Phillips Eğrisi geçersizdir.
  • Enflasyonla işsizlik arasında değiş tokuş yoktur.
  • Phillips Eğrisi diktir.
  • Rasyonel beklentiler söz konusudur.
  • Doğal işsizlik oranı söz konusudur.

 

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d blogcu bunu beğendi: