Vergi

Vergi Kanunlarının Yorumlanması

Vergi Usul Kanununun 3 üncü maddesi iki fıkradan oluşmaktadır. (A) fıkrasında vergi kanunlarının uygulanması ve yorum düzenlenmektedir. Buna göre bu Kanunda geçen vergi kanunu tabiri Vergi Usul Kanunu ile bu Kanuna tabi vergi, resim ve harç kanunlarını ifade etmektedir.

Maddede açık olarak belirtilmemiş olmakla beraber vergi tabirinin de vergi, resim ve harçları ifade ettiği kabul edilmektedir. Bu maddeye 2365 sayılı Kanunla giren alt fıkra hükmü çok önemlidir. Söz konusu fıkrada Vergi kanunları lafzı ve ruhu ile hüküm ifade edeceği, lafzın açık olmadığı hallerde vergi kanunlarının hükümleri, konuluşundaki maksat, hükümlerin kanunun yapısındaki yeri ve diğer maddelerle olan bağlantısı göz önünde tutularak uygulanacağı hüküm altına alınmıştır.

  • Yukarıda yer alan madde hükmünden, vergisel bir olayda önce kanun metninde olaya ilişkin açık bir ifade olup olmadığına bakılacaktır. Kanun metninde açık bir ifade (söz) bulunmuyorsa bu takdirde;

–   kanunların konuda takip ettiği maksat,

–   hükümlerin kanunun yapısındaki yeri,

-diğer maddelerle olan bağlantı, göz önüne alınacaktır.

  • Buna göre Kanunların yorumu; kanun koyucunun, kanun metninde belirtilmiş olan iradesinin tespiti ve bu iradeye göre kanun metninin gerçek anlamının belirlenmesini ifade etmektedir.
  • Madde hükmünün, konuluşundaki amacın göz önünde tutulması ifadesi; vergi hukukunda tarihi yorum yönteminin kullanılmasına;
  • Hükümlerin kanunun yapısındaki yeri ve diğer maddelerle olan bağlantısının göz önünde bulundurulması ifadesi de sistematik (mantıksal) yorum yönteminin kullanılmasına imkan verdiği kabul edilmektedir.
  • Ayrıca konuluşundaki maksat ifadesi amaçsal yoruma da imkan vermektedir.
  • Dolayısıyla VUK’da önce lafzî (deyimsel) yorum, sonra tarihî, mantıksal ve amaçsal yorum yöntemlerinin uygulanmasını benimsenmiştir.

VUK‘un 3 üncü maddesi (B) fıkrası aşağıdaki şekildedir.

  • İspat; vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyeti esastır.
  • Gerçek mahiyet yemin hariç her türlü delille ispatlanabilir.
  • İspat sadece defter, kayıt ve belgeler gibi maddi deliller yardımıyla değil, her türlü delille yapılabilecektir. (Delil serbestisi)
  • Vergiyi doğuran olayla ilgisi tabi ve açık bulunmayan şahit ifadesi ispatlama vasıtası olarak kullanılamaz.
  • İktisadi ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia olunması halinde ispat külfeti bunu iddia eden tarafa ait olacaktır.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d blogcu bunu beğendi: